JAK ROZPOZNAĆ CHOROBĘ?
Przy prawidłowej opiece, właściwym żywieniu i stałej uwadze właściciela świnka
nie będzie często chorować. Niestety pełnej gwarancji na zdrowie naszej
podopiecznej nie będziemy mieć nigdy. W chorobie najważniejsze jest jej
rozpoznanie, dlatego świnkę powinniśmy bacznie obserwować. Jeżeli spędzamy dużo
czasu z z naszą pupilką, to szybko zauważymy jej inne niż zwykle zachowanie.
Kilka objawów jak: strupy na skórze, matowe futro, senność przez cały dzień,
powinny być dla nas sygnałem alarmowym. Musimy wtedy zwrócić uwagę na to, czy:
- świnka nie ma czerwonych oczu, czy z nosa nie cieknie jej płynna substancja,
- zwierzę nie ma ran na uszach,
- na nosie i pyszczku nie utworzyły się strupy,
- zęby nie są za długie
- oddech nie jest przyspieszony lub zbyt ciężki
- świnka nie ma kataru i nie kaszle
- śluzówki nie są zaczerwienione lub bardzo blade (to może znaczyć, że świnka ma
złe krążenie)
- nie występują żadne oznaki bólu, czy zwierzę nie kurczy się, nie napręża
grzbietu
- nie pozostaje w jednej pozycji przez dłuższy czas
- nie ma biegunki lub obstrukcji
- nie ma niewłaściwej temperatury (zdrowa powinna mieć ok. 37,4 - 39,5oC)
Nie transportujemy chorej świnki na rękach. Włóżmy ją raczej do pudełka z
dziurami do oddychania. Świnka przerażona nieznanym środowiskiem może wyskoczyć
z naszych rąk i zrobić sobie krzywdę. Lekarzowi należy opowiedzieć dokładnie
jakie objawy zaobserwowaliśmy - to ułatwi mu postawienie właściwej diagnozy